Marek Żylicz
profesor doktor habilitowany
Urodził się 5 lipca 1923 r. w Górze pod Wejherowem. W latach 1935-1939 uczył się w gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego. W czasie II Wojny Światowej mieszkał w Lubelskiem, przygotowywał się do matury, którą zdał przed konspiracyjną komisją, a zarabiał udzielając lekcji. W latach 1944-1947 studiował prawo na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Doktorat i habilitację z zakresu prawa międzynarodowego uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim, odpowiednio, w latach 1964 i 1972.
Od roku 1948 był zatrudniony w Polskich Liniach Lotniczych LOT, gdzie kierował sprawami prawnymi i zagranicznymi. Od roku 1978 zatrudniony był w urzędzie lotnictwa cywilnego jako zastępca szefa. Wielokrotnie występował jako ekspert, pracując nad przepisami dotyczącymi lotnictwa, oraz reprezentował Polskę w negocjacjach międzynarodowych w tym zakresie, jak również w pracach International Air Transport Association i International Civil Aviation OrganizationInternational Law Association.
Za swój dorobek, w 2016 roku otrzymał nagrodę European Air Law Association. Do jego najważniejszych publikacji naukowych należą książki: Międzynarodowy obrót lotniczy (Warszawa 1972), International Air Transport Law (Dordrecht-Boston-London 1992), Prawo lotnicze: międzynarodowe, europejskie i krajowe (Warszawa 2002, II wydanie 2011) i Prawo lotnicze: komentarz (redakcja naukowa, Warszawa 2016).
Alfons Antoni Wojewski
(1912 - 1992)
profesor doktor habilitowany
Absolwent z 1932 r. Wybitny urolog i chirurg. Jeden z twórców Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, gdzie w latach 68-74 pełnił funkcję prorektora. Zorganizował od podstaw klinikę urologiczną. W 1972 r. został mianowany profesorem zwyczajnym. Jego dorobek naukowy obejmuje 129 pozycji ogłoszonych drukiem w czasopismach oraz wydawnictwach polskich i zagranicznych. Był współautorem kilku podręczników z dziedziny urologii dla lekarzy i studentów medycyny.
Profesor był członkiem wielu towarzystw naukowych polskich i zagranicznych, uczestnikiem międzynarodowych kongresów medycznych. Jego badania w dziedzinie urologii i chirurgii przyniosły mu międzynarodową sławę.
Marian Szczodrowski
profesor doktor habilitowany językoznawstwa stosowanego, filologii, neofilologii
Absolwent z 1958 r. Ukończył filologię klasyczną na UMK w Toruniu i filologię germańską na UAM w Poznaniu. Pracę naukowo-badawczą dotyczącą zagadnień teoretycznego konstruowania percepcji, magazynowania i reprodukowania struktur języka obcego (szczególnie niemieckiego) , teorii sterowania w procesach dekodowania i kodowania informacji językowych prowadzi m.in. w WSN i WSP w Szczecinie (1969-1985), na Uniwersytecie Szczecińskim (filologia germańska), a także (od 1994 r.) na UG, gdzie kieruje Katedrą Filologii Germańskiej, a obecnie Zakładem Teorii Komunikacji Obcojęzycznej.
Jego dorobek naukowy stanowią m.in. 4 monografie, publikacje naukowe o zasięgu międzynarodowym oraz referaty naukowe. Jest stypendystą DAAD (Deutscher Akademischer Austrauschdienst), Fundacji R.Boscha i Fundacji J.G.Herdera w niemieckich uniwersytetach m.in. w Marburgu, Tybindze, Bremie.
Henryk Paweł Szukalski
(1920 - 2001)
profesor doktor habilitowany magister inżynier nauk rolniczych
Maturę zdał w 1939 r. Po wojnie podejmuje studia na SGGW AR w Warszawie, a w 1951 r. uzyskuje dyplom Uniwersytetu Poznańskiego na Wydziale Rolnym.
Swoją działalność zawodową poświęcił nauce rolniczej, głównie badaniom nad mikroelementami. Jego dorobek naukowy obejmuje 90 publikacji w różnych językach, 4 książki, 400 artykułów popularnych, ekspertyz, recenzji. Jest recenzentem wielu prac doktorskich i habilitacyjnych.
Wielokrotnie przebywał w celach naukowych za granicą. Za całokształt działania otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień państwowych.
Krzysztof Szalewicz
doktor habilitowany
Po maturze w 1968 r. podjął studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1977 r. uzyskał doktorat, a w 1984 r. habilitację pracując w grupie chemii kwantowej.
W swoim dorobku ma ponad 100 publikacji w czołowych czasopismach naukowych, podręcznik “Metody numeryczne i statystyczne chemii”. Jest organizatorem paru konferencji międzynarodowych, m.in. na uniwersytecie Harvarda (1996 r.).
W roku 1985 wyjechał na stałe do Newark, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora fizyki i chemii. Prowadzi tam wykłady, głównie dla doktorantów, z mechaniki kwantowej, teorii elektromagnetyzmu i metod matematycznych fizyki. Często uczestniczy w sesjach naukowych, organizowanych na całym świecie, m.in. na uniwersytetach w Bochum, Kolonii, Uppsali, Colorado. Stale współpracuje z Uniwersytetem Warszawskim.